“Bugünlerde, ebeveynler çocukların boş zamanlarında kurs almalarını istiyor. Biz çocukken oyun oyun demekti.”

Zhou, Şangay

“Kızımın oyun oynadıkça öğrendiğini görüyorum. Düğüm noktalarını aşmak yeni yetenekler geliştirmesi için en iyi yol –böylece kendine güveni pekişiyor…”

Fiona, Londra

“Oğlum hiçbir zaman çamura bulandığındaki kadar mutlu olmuyor!”

Maria, Buenos Aires

“Çocukların günümüzde çok az oyun alanı ve mekanı var. Etkinlikler oyun alanlarına ve iç mekanlara tıkılmış durumda. Çocuğumun özgür ve güvenli oynayabileceği hiçbir yer yok.”

Wang, Pekin

“İki kızım arzu ettiğimden daha fazla TV izliyor ve sürekli cep telefonlarından arkadaşlarıyla mesajlaşıyor. Çocuklar herhangi bir şeyle oyun oynama yetilerini kaybetmiş gibiler.”

Sally, Cape Town

“Kızımla oyun oynuyorum –özellikle de çok çalıştığım için. Buradayken zamanım tümüyle ona ait. Çizip resim yapıyoruz. Bu zaman çabuk geçecek, şimdi sahip çıkmazsam yok olacaklar.”

Hejina, Porto Alegre

“Çocuklarım okuldan döndüklerinde bazen bilgisayar oyunları oynuyor, çoğunlukla da TV seyrediyorlar. Neredeyse hep evde oyun oynuyorlar. Ne zaman ki çocuklarım dışarı çıkıyor –bisiklete binip futbol oynuyor– mutlaka gidip onlara nezaret etmem gerekiyor. Sanırım 16-18 yaşlarına gelinceye kadar onların tek başlarına gitmelerine razı olamayacağım. Şimdi 3 ve 8 yaşlarındalar. Oğullarımın çevredeki kötü çocukların arasına girmesini istemiyorum.”

Mai-Bing, Vietnam

“Kızım erkek kardeşleriyle dışarda oyun oynadığı zamanki kadar hiç mutlu olmuyor. Hele de ben onlara katılırsam mutluluğuna diyecek yok.”

Sarila, İstanbul

“Brezilya çok değişti. Eskiden plajda, gölde, parkta oynamakta özgürdük... Bugünlerde, ebeveynler çocukları için daha çok kaygılanıyor, gözlerinin önünden ayrılmalarına izin vermiyorlar.”

Abby, Rio de Janeiro

“Kızım benim tek evladım, hafta içinde ona diğer çocuklarla oynama fırsatı tanıyorum. Hırçın bir kentte yaşıyoruz, güvenilir yer bulmak zor ama yine de mümkün.”

Mirella, Rio de Janeiro